OMA, KIJK!

Grootouder worden is fantastisch. Je krijgt een tweede kans, je mag nog eens meespelen. Je krijgt vooral de lusten, en moet veel minder lasten op je schouders nemen. De opvoeding van die kleine lummeltjes wordt uitbesteed aan de ouders zelf. Bij jou ligt de nadruk op genieten en het doorgeven van immateriële waarden. Dat er echter ook lastige kanten zijn aan het grootouderschap, mag ook gezegd worden.

Grootouders mogen terecht unieke wezens genoemd worden. Ze hebben een belangrijke rol te vervullen in het geheel van de familie, en dit niet alleen op praktisch vlak (de opvang, de hulp) maar ook op spiritueel. Zij zijn de hoeders van de familielijn, je zou ze de ‘familielijm’ kunnen noemen, ze incarneren de levende verhalen van vroeger, zij vertellen aan hun kleinkinderen over lang vervlogen tijden toen ze zelf klein waren en de mama of papa zelf kind waren, zij bezitten vergeelde fotoalbums met beelden uit de oude tijd, ze zijn een schat een informatie en behept met tonnen geduld… wat hun ouders (vaak) niet hebben.

Grootouders voegen oneindig veel waarde toe aan het leven van hun kleinkinderen. Het is vertederend om zien hoe ze met die kleine jochies omgaan en hoe hecht ze met elkaar zijn.

En omgekeerd voegen kleinkinderen ook fantastisch veel plezier, diepgang, zinvolheid en liefde toe aan het leven van hun grootouders. Sommige kinderen hebben zelfs een diepere band met hun oma of opa, dan met hun eigen ouders.

De reden en de aard van die unieke band, beschrijf ik uitgebreid in dit boek.

Ineke Van Lint, moeder van vier kinderen, en grootmoeder van vier kleinkinderen, is psychologe en schrijfster van een hele reeks boeken over liefde, geluk, relaties en opvoeding.

Geef je reactie

Laat me weten wat je van dit product vindt!