Grote kinderen Grote zorgen

‘Kleine kinderen, kleine zorgen. Grote kinderen, grote zorgen’. Zo gaat het gezegde.

Gisteren deed je hen bij wijze van spreken nog een pamper aan, vandaag zetten ze je onder druk om de autosleutels af te staan, roken ze joints en drinken alcohol, en je hebt er niets aan te zeggen, want ze weten alles beter. Het lijkt wel of ze in amper vijf jaar tijd zijn groot geworden. Je hebt het niet eens zien aankomen. Ineens is dat klein grut volwassen!

Volwassen? Euh… je kunt hooguit zeggen dat ze achttien geworden zijn. Wat op zich helemaal geen bewijs is dat ze volwassen zijn. Zo gedragen ze zich tenminste niet. Want worden ze plots verantwoordelijk nu ze de volwassen leeftijd bereikt hebben? Nee, dat zie je met het blote oog! Volwassen, het is maar een begrip, denk je, dat helemaal niet toepasselijk is op die van jou!

Maar goed, ze hebben tijd tot hun dertigste om de status van ‘volwassene’ te verwerven. Eis niet dat ze dit al onder de knie hebben op hun achttiende. Dat is om ellende vragen. Gun hen de tijd om te léren volwassen worden. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Want volwassen worden is een proces, niet iets dat automatisch gebeurt. Kan je hen daarbij helpen? Ja hoor! Daarvoor heb ik dit boek geschreven, om je te (bege)leiden bij het autonoom maken en daarna loslaten van je volwassen kinderen. Dit proces heeft veel weg van koorddansen op een dunne koord boven een ravijn. Dit boek kan jou daarbij houvast geven.

Ik wens je veel leesplezier en hopelijk vind je stapels tips om de relatie met je volwassen geworden kind(eren) te harmoniseren. Want dat is toch uiteindelijk wat je wilt: dat ze je niet afstoten, en dat ze blijven met jou praten. En daarvoor ga jij moeten leren zwijgen. Ja, leren zwijgen om te kunnen praten met elkaar. En altijd ga jij weer de eerste stap moeten zetten. Jij blijft de ouder, en zij jouw kind(eren). Het is vaak éénrichtingsverkeer, ik weet het. En dat is prima. Ik leg in dit boek uit waarom.

En die olifant op de cover? Nu denk je misschien dat die de ‘Grote Zorgen’ moet symboliseren. Nee hoor. Mijn keuze van deze cover werd ingegeven door de kwaliteiten van de olifant. We zouden allemaal willen dat onze grote kinderen die ook hadden! Lees in dit boek waarom.

Ik draag dit boek op aan alle ouders die hun volwassen kinderen beter willen begrijpen en die de communicatielijnen willen openhouden.
Die liever bruggen bouwen dan muren optrekken.

Reacties

Het boek "Grote kinderen, grote zorgen” behandelt een bijzonder gevoelig en heel actueel thema van de maatschappij waar we nu in leven. De schrijfstijl die Ineke hanteert is iets heel typisch voor haar, ze is heel duidelijk. Ze legt alles heel eenvoudig en glashelder uit. Je merkt dat ze dit boek niet zomaar in één dag neergeschreven heeft. Ik vermoed dat ze er zelf ook mee geworsteld heeft en deze unieke ervaring wil delen. Het is een echte aanrader omdat je doorheen het lezen te maken krijgt met je eigen diepste wond, waaruit je leert dat het ook je grootste kracht kan worden.

Katrien Viaene

Geef je reactie

Laat me weten wat je van dit product vindt!